Recensie Theaterkrant (*****)

BOYS DON’T CRY ging op 13 september 2015 zijn premiere. Op 16 juni 2019 speelde de voorstelling zijn derniere. Ruim 30.000 jongeren en volwassenen zagen deze voorstelling.

————-

Opgroeien in een regio waar de ‘glitternicht’ niet jaarlijks door de grachten vaart. Waar ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ het credo is. Het verhaal van twee vrienden die samen – met veel humor – op een eigen manier worstelen met hun identiteit. Een voorstelling over er anders uitzien of eigenlijk iemand anders zijn, en daar keihard op afgerekend worden.

Boys don’t cry is een coming-of-age voorstelling over twee jongens die opgroeien in de Christelijke streken van Oost-Nederland. Boudewijn en Jules vertellen het verhaal van hun vriendschap. Hoe ze samen op vakantie gingen naar Frankrijk, voor het eerst naar de discotheek, hoe Boudewijn Jules steunde in zijn strijd tegen kanker en de nasleep ervan. En hoe de één een gevecht leverde van vijftien jaar om de ander te zeggen wat hij het allermoeilijkste vindt: ik ben homo.

Boys don’t cry is voorstelling van deze tijd, een tijd waarin de grenzen tussen het persoonlijke en het publieke steeds meer aan het vervagen zijn. Alles wat mensen doen of denken moet in het openbaar, ongefilterd en schaamteloos. Theater is wel een filter, en juist dat filter maakt het zo mooi. (uit recensie Theaterkrant)

Boys don’t cry is een op waarheid gebaseerd verhaal.
De voorstelling gaat over serieuze zaken (kanker bij kinderen, homoseksualiteit) en heeft een mooie balans tussen humor en ernst, tussen vrolijkheid en machteloze woede.

Regie en tekst: Corien Feikens
Spel en tekst: Boudewijn Koops en Jules van Rijn
Lichtontwerp: Bob Kruiskamp
Geluidsontwerp: Justinus Benstein